Tudalen:Eben Fardd (Ab Owen).pdf/93

Porthai'r praidd â phob danteithion,
Seigiau breision o fwyd cryf
Barotoai'n iach a maethlon,
Heb un cyfeiliornad hyf;
A llaeth y gair meithrinai'r gweiniaid
At fesur oed cyflawnder Crist,
Gan gyfaddasu'r bwyd ysbrydol
At archwaeth gwael y baban trist.

Ei ddawn cyrhaeddgar a ymaflai
Yn holl gyngor rhyfedd Duw,
Eglurai y ddarpariaeth ddwyfol
Wnaed at achub dynol ryw;
O'r cyfamod cryf trag'wyddol
Hyd ogoneddiad Crist a'i had,
Hysbysodd bob gor'chwyliaeth rasol
Yn nhrefn iachawdwriaeth rad.

Pan fai'r Eglwys mewn rhyw syrthni
Yn nghysgodau'r hwyr yn brudd;
Elias godai'i law i'r Nefoedd,
Yn y fan fe wawriai'r dydd:
Ar ben Carmel yr amheuon
Ymresymai'r tan i lawr;
Baal na Jezebel ni ddalient
Y tanbaid bresenoldeb mawr.

Pan gyffyrddai o'r areithle
A llinynau calon dyn,
Teimlid rywfodd fyw neu farw
Fel wrth air ei enau 'nglŷn;
Pelydrai lewyrch pur, angylaidd,
Fel cylch a choron am ei ben,
'R oedd ol y marwor ar ei wefus,
O'r allor bur tu draw i'r llen.