Neidio i'r cynnwys

Tudalen:Elfennau Beirniadaeth Lenorol.djvu/138

Oddi ar Wicidestun
Prawfddarllenwyd y dudalen hon

A'r bardd ei hun, nid un o'i gymeriadau, sy'n canu'r syniad." [Cofnodion Eisteddfod Genedlaethol, 1910, td. 40—41.]

Fel pregethwr, anghytunodd Pedrog â'r syniad; fel bardd, edmygodd dlysineb y gynghanedd; fel artist, gwerthfawrogodd brydferthwch llenyddol y cwpled; ac fel beirniad, dyfarnodd y wobr i'r awdur am ei waith athrylithgar ac am y mwynhad esthetig a gafodd wrth ei ddarllen.

3 Drwy arfer y dull dadansoddol uchod yn eu hymchwil am ateb i'r cwestiwn a ffurfia bennawd y bennod hon, dargenfydd Beirniaid y nodweddion canlynol fel prif elfennau Prydferthwch Llenyddol:

(i) Y mater yr ymdrinir ag ef, neu'r darlun a awgrymir.
(ii) Ffurf y mynegiant.
(iii) Cyfuniad cyfaddas y mater a'r ffurf.
(iv) Saerniaeth fedrus.
(v) Arddull goeth. [Gwêl pen. VII.]
(vi) Chwaeth bur. [Gwêl pen. VIII.]
(vii) A llawer o'r nodweddion esthetig a nodwyd ym mhennod IX: e.e.:

(a) Cymesuredd (b) Cyfaddaster (c) Cysondeb (d) Unoliaeth (e) Gorffennedd, etc. etc.