Gyda chof am Ardd dy ingoedd,
Ac archollion Calfari,
Carwn dreulio fy mlynyddoedd
I dy wasanaethu Di,
Fel y cawn,
Ryw brydnawn,
Nefoedd berffaith drwy dy lawn.
Tyred, Arglwydd, i fy nghalon;
Bydd yn Frenin ar fy mryd;
Dyro dy gymdeithas dirion
Yn niffaethwch oer y byd;
Mae dy wedd,
A dy hedd,
Yn gorchfygu ofn y bedd.
EI WAITH EF.
Canys ei waith ef ydym, wedi ein creu yng Nghrist Iesu i weith—redoedd da, y rhai a ragddarparodd Duw, fel y rhodiem ni ynddynt." EPHESIAID ii. 10.
Dysgir ni yn yr *fed adnod fod pechadur yn cael ei achub drwy ddau beth: "trwy ras***, trwy ffydd." Y mae Duw drwy y cyntaf yn cyfranu, a dyn drwy y diweddaf yn derbyn, bywyd. Diau fod llawer ffordd i fod yn golledig: hon ydyw yr unig un i fod yn gadwedig. Ond, er mwyn lluddias pechaduriaid i gamsynied ar fater o gymaint o bwys, dengys yr Apostol y gwirionedd mewn goleuni arall—mewn dwy wedd nacaol: (1) "A hyny nid o honoch eich hunain." Gan nad pwy ydym, nis gallwn dderbyn ymwared hyd nes y deuwn i undeb â rhywun gwell na ni ein hunain. Nis gallwn, gan nad beth ydym, achub
