Y cyfan, er amrywiaeth oedran, iaith.
Galluoedd, hanes, drwy eu cariad pur,
Yn un am byth yn Iesu!
Gwelaf rai
Yn disgyn yn grynedig iddo dros
Fynyddoedd duon Amser: ymgryfhant.
Wrth weled fod eu Harglwydd wedi troi
Yr affwys erchyll yn Baradwys bêr.
Wrth yred gwin ei chwaon balmaidd ef,
Ag sydd mor lawn o fywyd perffaith Crist,
Cadernid dwyfol draidd drwy fod y llesg.
A daw yr otnog yn wroldeb pur.
Y Glyn fan yma sydd ar fin y Nef;
Ac wrth anadlu ynddo cyll y saint
Eu beichiau—cnawd, ahechyd, blinder, poen;
A deuant yn ysbrydion grymus, myg.
Trueiniaid ofnent Angeu trwy eu hoes,
Gant ynddo gerub—cerub llawn o serch!
Wrth farw, yfant anfarwoldeb oll
A chollant henaint yn ieuenctid Duw!
O honynt, fel ellyllon nos o flaen
Y wawr, ymgilia pechod, ofn, a gwae;
Ac ymddisgleirio fel angylion maent.
Ar rinion tragwyddoldeb llawn o hedd,
Daw saint cuddiedig yn seraffiaid têr.
Hed carcharorion mewn eangder, fel
Eryrod nefol, beunydd uwch fy mhen;
A rhyddid dwyfol ger eu bron ymlèd.
Gwynebau fuont, gan wylofain hallt,
Yn hir yn fudron ar y ddaear, sydd
Yn ymddisgleirio fel gwynebpryd Crist.
Cardotwyr truain ac ysgubion byd,
Ymrodiant gan foliannu drwy y ffrwd,
Yn mreichiau engyl, i orseddau'r Nef.
Plant dirmygedig gorthrwm yma sydd
Yn dechreu teimlo pwys gogoniant Duw;
Ac anfeidroldeb, llawn o fywyd pur
A gwynfyd perffaith, ger eu bron ymled.
Glyn Cysgod Angeu weithian, am ryw hyd,
Adawaf, gan fyfyrio ar y ffaith—
Y bydd i bawb, yn ol a fyddant hwy!
