Ymwisgant yn drwsiadus mewn celwyddau—
Wrth ddwyn oddiar drueiniaid eu meddiannau;
Rhai ganant yn felodaidd gerddi cariad—
Wrth ddysgu i ereill ganu eu galarnad;
Ar ddelw engyl cawn gythreuliaid duon
Yn byw ar falais, ac yn hau melldithion,
A gwahangleifion diriaid yn gwasgaru
Yn awchus heintiau marwol wrth anadlu;
Y maent i gyd, drwy lid a llygredigaeth,
Yn frychau gwrthun ar y greadigaeth.
Cawn ddynoliaeth dan ei blodau
Mewn llaweroedd hyd ein bryniau,—
Rheswm ynddynt deifi oleuni
Gwelw i ogofeydd drygioni;
Ar sibrydion cydwybodau
Gwrandaw wnant fel ar adnodau;
Greddfau eu calonau tirion
Droant yn weithredoedd gwynion;
Mewn ewyllys ymgyfeiriant
At gyfiawnder a gogoniant.
Tlysion ydyw eu rhinweddau—
Tlws ac oer fel ia mynyddau.
Ymagorant fel rhosynau—
Ni wasgarant beraroglau.
Lluniant gymeriadau gloewon—
Heb gynorthwy Crewr angylion.
Gwinwydd yn niffaethwch pechod—
Drain yn ngerddi tirf y Drindod;
Yn awelon Amser tyfant;
Tragwyddoldeb—yno gwywant.
Mae ereill yn dringo mynyddau
Y ddaear yn llewyrch y Nef;
Ei hawyr yw anadl eu ffroenau,—
Ei Hysbryd yw cywair eu llef;—
Credinwyr—mor wrol—mor lariaidd,
Yn sugno eu bywyd o Dduw;
Moliannant Ef drwyddo yn beraidd,
A gweithiant o hyd dros eu rhyw.
