GALW MATHEW
Ac efe yn myned heibio, efe a ganfu Lefi fab Alpheus, yn eistedd wrth y dollfa, ac a ddywedodd wrtho, Canlyn fi. Ac efe a gododd, ac a'i canlynodd ef.—MARC ii: 14.
GALWAD Lefi sydd yn y geiriau hyn. Cymerwn yn ganiataol ei fod yr un un â Mathew y publican. Sylwn ar yr Alwad a'r Atebiad iddi.
I. GALWAD IESU. "Canlyn fi." Un o ffyrdd yr Arglwydd Iesu i gyflawni ei waith oedd galw dynion i'w ddilyn. Galw rywrai i'w ddilyn yn llythrennol o fan i fan yng Ngalilea, i fod yn llygaid dystion o'i ryfeddodau ac i dderbyn ei ddysgeidiaeth,—i'w trwytho yn egwyddorion Teyrnas Nef. Eu galw fel y byddent gydag Ef." Galwodd rywrai, fe ddichon, i'w ddilyn dros dymor, i ambell daith, eithr galwodd y deuddeg' i'w ddilyn yn barhaus; i adael pob peth a dyfod ar ei ôl Ef. Galwad i fod yn ddisgybl sydd yma, galwad i ddilyn yr Iesu yn ystod ei yrfa ddaearol i'w therfyn mwy. Y mae, er hynny, yn ddarlun o'i alwad fawr gyffredinol i fywyd newydd. Galwai yr ychydig i'w ddilyn yn llythrennol—geilw bawb i'r bywyd nefol. Galwai bawb yn ei oes Ef, ac y mae ei alwad fawr yn llanw'r oesau, a geilw bawb o hyd.
(1) Galwad Person. "Canlyn fi." Y mae yma fudiad newydd, ac yn y mudiad hwnnw syniadau newydd, a rhyfeddodau, cymwynasau a brwdfrydedd mawr, eithr yng nghanol y mudiad y mae Person rhyfedd, dieithr, agos, naturiol, a'r Person hwn sy'n dod heibio'r dollfa, a'i fintai gydag Ef, a'r Person ei Hun sy'n galw.
