Os na ddaw dy ganu tirion.
Ar y ddaear mwy i mi,
Y mae cân o fewn fy nghalon,—.
Erys er dy golli di;
Y mae llwyni yn fy ysbryd,
Llwyni blodau heb ddim drain,
A daw adar gwlad y gwynfyd
Heddiw i ganu yn y rhain.
DAFYDD WILLIAM, GORSYRHELIG.
I. Y GWAITH.
AM dros saith deg o flynyddoedd llawn
Y gweithiodd mewn alcan a thân:
Fe âi'n y bore, neu yn y prynhawn,
A'i galon yn ffrydiau o gân;
Ond heddiw mae'r llwybr yn wag a llwm,
Ac unig i rywrai yw'r daith,—.
Rhaid bod yr hen weithiwr yn cysgu'n drwm,
Neu fe godai i fynd i'r gwaith.
II. YR ARDD.
Yn awr ei hamdden drwy'i oes i gyd,
I'w ardd yr âi efe:
Cai'r rwyth hawddgaraf, a chadwai o hyd.
Bob dalen yn ei lle;
Mae'n rhaid bod angau yn medru cloi.
Ei ddrws yn ofnadwy dyn.
I gadw'r hen arddwr rhag iddo ffoi
I'w ardd,—a hithau'n chwyn!
III. Y CYSEGR.
Ar Ddydd yr Arglwydd, i gysegr Duw.
Yr âi, a'i wên fel y wawr,
I glywed y gennad,—a'i ysbryd byw.
Yn barod am oedfa fawr;
Mae'n rhaid bod Iesu'n anfeidrol ei swyn,
A gogoneddus ei ras,
I gadw yr hen addolwr mwyn.
Rhag dod 'nôl i wrando'r gwas!
