CYNGERDD Y PLANT.
'ROEDD hi'n nos am ddeg o'r gloch.
Y bore, drwy'r ddinas fawr—
Heddiw ni chododd yr haul.
Heddiw ni thorrodd y wawr,
O! 'r siom i'r plant, dyma ddydd eu gŵyl,
A dyma ddarfod am chwarae a hwyl.
Gweddïodd fy ŵyres fach,
Yn dyner a gonest ei thant,—
"O Arglwydd, cliria'r fog—.
Heno mae cyngerdd y plant ".
Am hanner dydd fe dorrodd y wawr,
A gwenodd yr haul ar y ddinas fawr.
Mewn ffydd nas siglwyd erioed,
Credodd y fechan fyw,
Mae ei gweddi hi a gliriodd y fog.
Yn y nefoedd gyda Duw;
Ar gais mor syml, a llawn o ras,
Cyfododd Duw, a gwnaeth awyr las.
Ond beth wnei di, fy ngeneth fwyn,
Ar ôl i ti dyfu'n fawr,
Os bydd Duw yn gwrthod clirio'r fog,
(Ond gwell peidio dweud yn awr)
(Na, ddweda'i ddim)—eithr melys fu'r tant,
A mawr fu'r hwyl, yng Nghyngerdd y Plant.
CÂN Y BYDDAR.
Os na chlywaf gân yr adar
Yn y llwyn ar ben y talar,
Clywaf ryw aderyn tirion
Eto'n canu yn fy nghalon.
Os wy' 'mhell oddi wrth y gornant
Sydd yn canu yn y ceunant,
Llifa ffrydlif dyfroedd tirion.
Beunydd yn nyfnderau 'nghalon.
