Neidio i'r cynnwys

Tudalen:Ffrwythau Dethol.djvu/180

Oddi ar Wicidestun
Prawfddarllenwyd y dudalen hon

Dod yn ôl mae'r blodau tlysion
Gyda'r meillion ar y ddôl,
Ond myfi sy'n torri 'nghalon.
Ni ddaw 'nghariad byth yn ôl.

Dod yn ôl mae'r glowr siriol
Dod dan ganu gwedi'r gwaith,
Dod yn ôl mae'r plant o'r ysgol.
Wedi chwarae amser maith;
Gorfod dod yn ôl wyf finnau.
Wedi llawer ymdaith ffôl,
Gyda 'nghalon fach yn ddarnau.
Am na ddeuai hithau'n ôl.


Y DREF.

O RHOWCH i mi'r dref a'i hystrydoedd hy'.
Lle rhodia dynion o hyd,
Rhai'n dda, rhai'n ddrwg, rhai'n wan, rhai'n gry',—.
Yr ynfyd a'r doeth ynghyd;
Ac nid eisteddaf i'w barnu hwy.
Ni thaflaf atynt fy ngwawd,
Ond fy nysgu fy hun, heb gondemnio mwy,
Fod pob un i mi yn frawd.

Hiraethais gynt am y mynydd pell,
Ac unigedd dwfn y coed,
Meddyliais mai yno y cawswn wlad well.
A chysegr i fwrw hen oed;—.
Na, rhowch i mi'r dref a'i thorf di—rif.
A'i thramp di—ddiwedd mwy,
A minnau'n myned ynghanol y llif.
I'r ymdaith fawr gyda hwy.

Mi gofia'r mynydd a'i ffrydiau di—ail,
A'r chedydd ar doriad gwawr,
Mi gofiaf y coed, a'r blodau a'r dail,
Yr onnen a'r dderwen fawr;
Ond ymdaith eneidiau sydd yn y dref,
Cariad, llawenydd, a loes,
Ac ar heol y dref y gwelwyd Ef,
Fy Iesu'n cario ei Groes.