DISTEWI AC ADDOLI
'RWY'N gallu beirniadu yng Nghana
Wrth weled troi'r dwfr yn win,
A'r cerdded ar för Galilea
A gostwng ystorom flin;
Ond pan âf i Gethsemane
A dilyn i ben y Bryn,
Distawaf am byth, ac addolaf
Yng ngwydd dioddefiadau fel hyn.
'Rwy'n gallu esbonio'r damhegion,
A'r gwyrthiau i wella'r clwy',
A'r geiriau cudd i'r disgyblion
Wrth iddo eu dysgu hwy;
Ond pan âf i Gethsemane
A dilyn i ben y Bryn,
A gweled y gwaed yn ffrydiau,
Ni allaf esbonio hyn.
'Rwy'n deall ymadrodd yr Athro
Am ddillad y lili dlos;
'Rwy'n deall ei waith yn dringo
I'r mynydd, a'r weddi drwy'r nos!
Ond pan âf i Gethsemane
A dringo i ben y Bryn,
O Dduw! mi a blyga'n dragywydd,
Can's nid wyf yn deall hyn!
Fe dry fy holl ymresymu
Yn fud ger y Dwyfol Awr;
Pob deall esbonio—beirniadu
Sy'n llestri chwâl ar lawr,
Pan gerddaf i Gethsemane
A dilyn i ben y Bryn,
Yn ymyl distawrwydd anfeidrol
Y nerthoedd tragwyddol hyn.
