DYDD IESU GRIST
NID ydyw dydd y gwleidydd onid llam
I fin y dibyn; eiliad, yna i lawr
Y llechwedd serth; a dydd y gwyddon mawr
At olau newydd namyn ofnus gam;
A dydd miliwnydd onid breuddwyd briw
Ar fore gaeaf, gan ddeffroi dan boer
Addolwyr ffals yn dianc ar hin oer,
A'r meysydd oll o'i gylch yn ddu eu lliw;
Fe rwygwyd acw ddydd yr ysgolhaig,—
Yr Athro eirias, a'r athrylith gref,
Mae'r haul yn oeri, diffydd sêr y nef!
Tonnau o dywod ydyw sail pob craig,—
Bu lesg fy nghân, ac aeth fy mron yn drist,
Hyd oni welais i "ddydd Iesu Grist".
A garo glod ac enw gwag y byd,
Gaiff archoll ddofn pan wêl mor fyr ei ddydd,
A'r siomiant ym mhob bydol rwysg y sydd,
A hyn yw hanes trist y dyddiau i gyd:
Dyddiau dolurus leinw lwybr pob oes,
A newid annherfynol ydyw byw,
Fel pe bai law anwadal wrth y llyw,
Gan ffurfio o obeithion byd ei groes.
Wrth wel'd cyn fyrred dyddiau dawnus blant,
A gweled mynych siom addewid dlos,
A hanner dydd yn troi yn hanner nos,
Daeth im' anobaith mawr, fel niwl i'r pant:—
Fe'm cuddiwn i fy hun mewn dyfnder trist,
Onibai ddod i'm byd " ddydd Iesu Grist".
Dydd hwy na'r preseb a fu iddo'n grud,
Dydd hwy na'r wyrth ar y tymhestlog lyn,
Dydd hwy na dydd y bregeth ar y bryn,
Dydd hwy nag ing yr ardd a'r groesbren ddrud;
Dydd a fyn goncro tywyll lwybrau poen,
Dydd nas diffoddir gan un dyfnder mawr,
Dydd rhoi gorseddau byd a nef i'r Oen;
Dydd fyn weld terfyn ar ormesu'r gwan,
A dydd a fyn weld pob rhyw gaeth yn rhydd,
Pob truan llesg yn iach ym mywyd ffydd :—
Dydd gogoneddu dyn ar ddelw Duw—
Dydd anfarwoldeb pob rhyw enaid byw.
