Y CYFAILL
DECHRAU BLWYDDYN
MAE'R Flwyddyn Newydd ger dy fron,
A chofiaist ddoe am ddydd y Geni:
A oes i ti, fy nghyfaill llon,
Rywun i'th arwain am eleni?
Ti welaist Seren Bethlem draw,
A gwyliaist Ddoethion mwyn yn moli:
Y mae'r Goleuni o hyd gerllaw,
A wyt am ddilyn ac addoli?
A wyddost ti y ffordd, fy ffrind,
Ddydd Calan, wedi'r awr ddifyrrus?
A wyddost ti pa fodd i fynd
Drwy'r troeon blin, a'r croesffyrdd dyrys?
Cyfaill i ti yw Mab y Nef—
Fe ddeil yn ffyddlon drwy bob tywydd,—
Ti genaist ddoe Ei garol Ef,
A fynni heddiw ei gael yn Llywydd?
Pwy sydd i'th gynnal ar dy daith
Rhag i ti syrthio i lawr a methu?
Pan ar y palmant gwastad, maith,
A gwres y dydd ymron a'th lethu?
A wyddost ti am gysgod llwyr
Pe deuai drycin i'th gyfarfod,
Neu am orffwysfa fin yr hwyr
Pe'n teimlo'n llesg, a'r dydd yn darfod?
A ddichon rhywun ar dy hynt
Agor o'th flaen y nefol ddorau,
Heblaw y Gŵr bu'r Doethion gynt
Yn rhoddi Iddo o'u trysorau?
Fy nghyfaill, iddo rho dy law,
A thi gei gonewest ar bob gelyn,
A miwsig nefol i ti ddaw
A'th galon di a fydd y delyn.
