meddai Bob—"gosteg, gosteg," meddai Benni), ond bydd yn pleser gini roi cheque for five pounds i'r Committee."
Ar hyn eisteddodd Arthur i lawr ymysg canmoliaeth uchel "y dorf."
"Nawr, fe gawn anerchiadau gan y beirdd," meddai Benni. "Oes yma feirdd yn bresennol? Os oes, deuent i'r lan i'r llwyfan, ar unwaith."
Ni chlywyd mewn gorsedd nac eisteddfod y fath rigymu,—Bob ac Arthur, a Benni am y gwaethaf—"pawb a'i bennill yn ei gwrs," fel pe baent Feirdd yn ôl braint a defod. Y mae un enghraifft—englyn o waith Benni Bach-eto ar glawr. Dyma fe:
'E gawd Arthur yn gadeirydd,—gwron
A gerir drwy'r gwledydd;
Arthur yw ein hareithydd
A ffon, ie, pen ffon ein ffydd!
"Y peth nesaf ar y rhaglen," ebe Benni, "yw Cân yr Eisteddfod gan Bencerddes Cymru, y fyd-enwog Miss Gwladus Bowen. Rhowch groesawiad gogoneddus iddi, Hip, hip, hwre!"
"Hip, hip, hwre," atebai'r lleill.
"Mae dymuniad," meddai Bob, "ar i'r Bencerddes hyglod ganu cân o'i chyfansoddiad ei hun."
"Na wna'n wir, Bob," atebai Gwladus gan wrido.
"Enw'r gân," ychwanegai Bob, "yw ' Mawredd Cenhedloedd.' Y Bencerddes yw awdures y dôn a'r geiriau, a dyma'r tro cyntaf iddi eu canu yn gyhoeddus."
"Hwre," ebe'r lleill.
Nid oedd wiw i Gwladus wrido a phallu. Eisteddodd Mary Morgan wrth y berdoneg, a dechreuodd Gwladus ganu. Disgynnodd distawrwydd ar y cwmni aflonydd, a chyn i Gwladus orffen y pennill cyntaf yr oedd Benni Bach wedi anghofio ei ddireidi, ac edrychai Arthur Jones fel un wedi ei syfrdanu. Nid gogoniant y dôn a'r geiriau yn gymaint â swyn llais a thanbeidrwydd ysbryd y gantores a'u trawodd â mudanrwydd. Dyma fel y rhedai'r geiriau:
