'ngho's i. Mae'n beth mowr meddwl fod gyda ni eto ffisigwr yn Israel, Tomos Lewis."
Clywai Arthur sŵn brwydr yn nesáu.
"Nathaniel," meddai Tomos Lewis, ""dwy i ddim yn lico'ch barnu chi'n galed pan ych chi'n diodde' fel hyn, ond y mae'n rhaid i fi ddweyd wrthoch chi mod i wedi bod yn gobeitho y bydde cystudd yn eich gneyd i feddwl yn fwy seriws am bethe."
"Yn seriws?" atebai Nat. "Odych chi'n meddwl mai dim ond wrth dynnu gwep hir y gall dyn fod yn seriws? Nid bod yn seriws yw'r gamp ar eich cefen yn y gwely a chano'dd o shots yn rholian dwmbwr-dambar drwy'ch corpws chi, ond bod yn ysgon eich meddwl, glei."
"Ddymunwn i ddim i chi beido bod fel hynny, Nathaniel, ond odych chi ddim yn meddwl, 'nawr, mai cennad yw'r cystudd hyn i'ch rhybuddio chi?" meddai Tomos Lewis yn dyner.
"Wel, falle taw e, wir," atebai Nat ar ôl moment o ystyriaeth. "Ond os taw cenhadon oedd shots Twm Crydd, mae'n rhaid gweyd i bod nhw'n rhedegydd buan."
"I'ch rhybuddio chi, 'rown i'n feddwl," aeth Tomos Lewis ymlaen i ddweud yn araf, "fod adeg bwysig i'ch cyfarfod chi jyst yn union."
"Do'dd dim ishe'r shots i weyd hynny," cellweiriai Nat, "mi wn yn dda pryd mae dwarnod rhent yn dwad rownd."
"Nathaniel," atebai Tomos, "'rych chi'n gwbod yn dda beth w i'n feddwl. Da chi, 'chymrwch chi ddim o'r wers atoch 'nawr? Beth ta chi wedi cwrdd â'ch ange pwy noswaith yn yr allt? Fe fydde'n
"Marw yn yr allt!" torrai Nat i mewn. "Jaist, 'nawr 'rwy'n cofio! Jist yn y man hynny cespwyd gafael ar gorff 'rhen Falen Six Props 'slawer dydd."
Teimlai Arthur yn anesmwyth iawn trwy gydol yr amser, ond ni wyddai y ffordd i dorri ar draws yr ymddiddan. Credai y gwelai ffordd o'r diwedd i droi'r siarad at ryw bwnc llai peryglus, a gofynnodd:
"Malen Six Props, Nat? Odw i ddim yn cofio amdani hi, odw i?"
"O nag ych," atebai Nat. "Mae blynydde ymbeidus oddi
