"Ond ble galla i ga'l ffolant?" holai Mr. Rowlands. "O, mae digon i ga'l yn siop Morgans," oedd yr ateb parod. "Mi cewch nhw yno am bob pris o ddime lan i hanner coron. Ond, wrth gwrs, mi ddylech chi hala un neis, a sent yndi hi, a chordynne gwynnon, a phethach, at Miss Bowen."
"Wel, a brynwch chi un i fi?" meddai Mr. Rowlands. "Mae arna i gwilydd mynd miawn i brynu un 'yn hunan."
"O, gna i yn y fyned," meddai Leisa yn rhwydd.
"Pwy bris ddylai hi fod?" gofynnai'r ciwrat,—oblegid yr oedd y gŵr wedi ei ddysgu er yn ieuanc i gadw ei lygaid ar y geiniog.
"Pwy bris?" brathai Leisa. "Y dyn! odych chi'n mynd i gownto tocyns wrth hala ffolant at eich cariad? 'Dallech chi ddim meddwl, os bosib, hala un dan hanner coron at Miss Bowen! Chymerwn i ddim ffolant 'yn hunan fyse'n costi dan swllt, a na 'neswn."
"O'r gore, 'te," meddai Mr. Rowlands, gan estyn hanner coron iddi—gyda'r ochenaid fach leiaf yn y byd. "A fydd dim eisiau i fi 'neyd dim ond i hala hi drwy'r post?"
"Bydd, wrth gwrs," atebai Leisa. "Odych chi'n meddwl y gallwch chi ennill Miss Bowen mor rhwydded â hynna? 'Dyw pobol erill, ta beth, ddim yn meddwl hynny, wa'th dyna Arthur Jones, Dolau Gwynion—wi'n gwbod iddo fe hala barddoniaeth ati pwy ddwarnod."
"Do fe?" gofynnai'r ciwrat yn sarrug. "Pwy fysnes sy gydag e i neyd y fath beth?"
"O, dim ond yr un fysnes â sy gyda chithe," ebe Leisa yn esmwyth.
"Wel sgrifennes i ddim lein o farddoniaeth ario'd," meddai'r ciwrat yn fwy sarrug byth.
"O, 'dyw ffolant ddim yn werth taten bwdwr," ebe Leisa, "heb farddoniaeth arni. A hefyd, 'dall neb hala'r ffolant yr ail waith os bydd gwaith llaw arni."
"Beth 'na i 'nte?" gofynnai Mr. Rowlands, yn helbulus. "Pam na ewch chi at Robin y teiliwr?" meddai Leisa. "Fe sy'n gneyd y farddoniaeth i fi yn wastod, ac 'rwy'n gwbod y byse fe'n ddigon bolon i neyd e i chithe hefyd. 'Rwy'n cofio iddo roi'r penillion gas y preis yn Steddfod y Cwrt i William Tan-lan am ddou swllt."
