PENNOD XI.
FFOLANT I GWLADUS.
SHWD ych chi heno, Robert Williams?" meddai'r ciwrat, ar ôl cyrraedd tŷ'r teiliwr.
"Sut yr ydach chi, syr," ebe'r teiliwr, yr hwn a ddefnyddiai bob amser ddullwedd y Wyndodeg wrth siarad, gan gredu fod hynny yn gweddu prydydd a llenor yn well. "Sut yr ydach chi, syr, ystalwm?"
"Eisie'ch gweld chi sy arna i ar fater preifet," meddai'r ciwrat.
"Mater cyfrinachol?" ebe'r teiliwr. "Deuwch gyda mi i'r ystafell nesaf i mewn. Waeth i mi heb geisio cael ymgom hefo neb yn y gegin yma. Deuwch i mewn i Weithdy Ceridwen'." "Beth allaf wneud eroch chwi?" gofynnai Robin, pan gyrhaeddwyd diogelwch y siop waith. "Eisteddwch i lawr ger y tân yn y gadair freichiau, tra eisteddaf finnau yn hon. Dwy gadair fendigedig,—go dda, ynte, Mr. Rowlands?"
"Wel, Robert Williams," ebe'r ciwrat yn swil, "'rwy'n clywed eich bod chi'n gneyd barddoniaeth i rai sydd a'i eisiau fe."
"Ydwyf," atebai'r teiliwr, "mae rhai hogiau a genethod weithiau yn dyfod ataf i ofyn am gyfarwyddyd pa fodd i ymddwyn ym mhalas Tydain Tad Awen."
"Wel," meddai'r ciwrat, "eisiau cwpwl o benillion sy arna'i i ddodi ar ffolant."
"Felly," atebai'r teiliwr yn foddhaus. "Rhieingerdd fechan, aie? Pa sawl llinell ddymunwch iddi fod? Mae gennyf gerdd fechan dlos ar ei chetyn . . .
"O, dou neu dri phennill fydde'n ddigon i fi, gwlei," ebe'r ciwrat.
"A, ie!" dywedai Robin, "a fuasai'n well gennych benillion na chywydd, dywedwch? Mae'r mesur cywydd yn dygymod yn ofnatsan â Chŵyn Serch, fel y gwyddai'r hen Feirddion yn dda, er bod drychfeddyliau swynol wedi eu rhoddi cyn hyn ar ffurf Penillion Telyn."
