"Lico peth?" meddai.
"Lico'r ffolant!" atebai Leisa.
"Shwd gwyddoch chi taw ffolant o'dd hi?" gofynnai Gwladus.
"Hi! hi!" ebe Leisa, ""rown i'n gwbod."
"Ond shwd gwyddech chi?" gofynnai Gwladus.
"O, fi prynodd hi iddo fe, hi! hi! hi!" atebai Leisa.
"Wel, pwy ga' i ddweyd yw'r fe?" ebe Gwladus.
"Wyddoch chi ddim?" gofynnai Leisa.
"Na wn i," atebai Gwladus. "Shwd galla i wbod?"
"Allwch chi ddim sbecto?" meddai Leisa.
"Na alla i," atebai Gwladus, "a 'stim ots pwy halodd hi."
"O's ots wrth gwrs," meddai Leisa, "wa'th mae'n rhaid i chi hala barddoniaeth 'nôl ato fe."
"Nonsens, Leisa," atebai Gwladus, "odych chi'n meddwl 'y mod i'n mynd i ateb rhyw ddwli fel hyn?"
"Nid dwli yw e," meddai Leisa, "a chofiwch chi ei fod e'n beth anlwcus iawn i beidio ateb ffolant."
"Anlwcus?"
"Ie," meddai Leisa. "Rwy'n cofio pan own i'n ail forwyn yn y Fron i fi ga'l ffolant, ac i fi beidio hala ateb iddi; a chyn pen dou fis yr own wedi torri ar 'y nghyflog, a'r C'langaea ar ôl hyn, mi gytunes i fynd i dri lle, a gorffid i fi hala'r ern yn ôl i'r tri!"
"Ond shwd galla i ateb ffolant pan nag o's enw neb wrthi?" gofynnai Gwladus.
"O, 'ro'dd e'n gwbod y byswn i'n gweyd wrthoch chi pwy oedd e," atebai'r llaethwraig.
"Wel, 'dych chi ddim wedi gweyd eto," meddai Gwladus. "Ody chi'n addo hala ateb 'te?" atebai Leisa.
"Wel," meddai Gwladus gyda gwên, "falle gna i 'te, gan eich bod chi mor daer."
"Mr. Rowlands y ciwrat, hi! hi! hi!" dywedai Leisa.
Syrthiodd wynepryd Gwladus. Nid oedd wedi meddwl am y ciwrat. Yr oedd yn amlwg ei bod wedi disgwyl clywed rhyw enw arall—Benni Bach, feallai, neu Arthur Jones.
"Mr. Rowlands!" ebe Gwladus.
"Hi! hi!" medde Leisa, "doech chi ddim yn meddwl am-dano fe?"
