"Wel, mae'n ddyn neis caredig," ebe Leisa yn benderfynol, "er nad w i ddim yn lico'r ffeiradon 'ma fel arfer, ond mae Mr. Rowlands shwd ddyn bach isel, ac yn siarad â phawb yn Gwmra'g jist fel pregethwr Disenters."
"Leisa," llefai Mrs. Morris yn ei llais cwynfanus o'r neuadd, "beth ych chi'n neyd yn balban man yna o hyd, a'r holl waith yn eich disgwyl chi? O's gyda chi ddim rhytach gwaith na chlebran a chwerthin ar genol glanhau'r gegin? 'Rych chi'n gallu sefyllan drwy'r bore, pan ddylech chi fod yn torri pen y gwaith, a dyna lle y byddwch chi heno yn llawn ffair a ffwdan i gyd yn treio dibennu'r gwaith mewn pryd i fynd i'r pentre ac yn wasto canhwylle. Gwnewch hast yn y fyned, wa'th 'dych ddim wedi golchi'r llestri brecwast yto.'
"O'r gore, mystres fach," ebe Leisa'n ddigyffro ei gwala, "me fydda i'n barod miwn wincad.—-Miss Bowen, gan ostwng ei llais, "ga' i weld y farddoniaeth cyn i chi hala fe bant?"
"Cewch, os licwch chi," meddai Gwladus.
"O, licwn, wrth gwrs!" ebe Leisa, "Ga' i fynd i brynu'r ffolant i chi hala hi'n ôl?"
"Dir gaton ni, na chewch!" atebai Gwladus yn gyflym. "Mi sgrifenna i'r farddoniaeth ar y ffolant hyn, a mi hala hi iddo fe'n ôl."
"Dych chi ddim yn mynd i hala honna'n ôl, os bosib!" ebe Leisa. "Mi roeodd hanner coron amdeni!"
"Odw, wrth gwrs," meddai Gwladus. "Doech chi ddim yn meddwl y byswn i'n ei chadw hi?"
"Wel, own i," dywedai Leisa. "Ond dyna—'do's dim dal beth 'neiff merch ifanc sy wedi ca'l ysgol!"
Ar ôl te, darllenodd Gwladus y "farddoniaeth" i Leisa, a chyda'r nos aeth Leisa â'r ffolant i'r post, a'r penillion hyn wedi eu hysgrifennu arni:—
I.
Os fy llygaid yw'r gelynion
A'th drywanant drwy dy galon,
Gochel rhagddynt, enaid gwirion—
Gwell yw cadw rhag gelynion.
