"Gallwn feddwl y byse fe," meddai Arthur. "Oes arnoch chi whant eu cyhoeddi?"
"Y mae amryfal lenorion yn fy annog i wneud hynny," atebai Robin yn ei ddull mawreddog. "Ond y mae peth ofn arnaf gan na wybûm ddim am y fath anturiaeth. Y dychryn yw y dechrau' fel y gŵyr pob Eisteddfodwr yn dda. Beth yw eich barn onest chwi, 'rwan, Doctor, am y penillion ar Fedd Llewelyn?"
Canfûm wrth lygad Arthur ei fod yn meddwl poeni tipyn ar y prydydd.
"Wel, mae'n well gen i beidio â dweyd wrthoch chi, Robin," meddai, "wa'th 'dwyf fi ddim yn ddigon o lenor."
"Na, na, Doctor," atebai Robin, "deudwch, deudwch i mi." "Rwy'n credu," meddai Arthur yn bwyllog, "er na wn i ond ychydig am farddoniaeth, y gellid cymhwyso llawer arny' nhw."
"Ym mha fodd?" gofynnai Robin yn chwyddedig.
"Yn gyntaf," atebai Arthur, "y mae yn anghywir dweyd i Llewelyn gael ei ladd gan rym estronol gledd.' Nid â chleddyf, ond â gwaywffon, y lladdwyd Llewelyn.'
"Nid yw hynyna," meddai Robin, "ond megis hollti asgell gwybedyn. Defnyddir y gair cledd yn fynych gan feirddion i arwyddocáu marwolaeth waedlyd ddisyfyd. Neu fel y dywed y Beibl,' pawb ar a gymerant gleddyf a ddifethir â chleddyf"."
"Heblaw hynny," ychwanegai Arthur, "yr ych yn dweyd yn yr ail bennill nad oes neb ond engyl nef' yn gwybod ym mha le mae'r bedd. Eto, yn y trydydd pennill yr ych yn rhoi disgrifiad o'r angladd, gan ddweyd ei fod yn rhywle ymysg y mynyddoedd."
"Ai nid oes i fardd ei ddychymyg?" gofynnai Robin, yn gyffrous. "Ai ni ddywedir am Foesen iddo gael bedd yn rhosydd Moab, er na welodd dyn ei gynhebrwng? Pob parch i chi Doctor Jones, ond nid ydych eto ond megis plentyn sugno, heb wybod dim am reolau barddoniaeth. Ac am eich beirniadaeth, syr, nid yw ond 'cerydd o enau corrach'."
"Ond y mae'r beirniad wedi dwyn gwaeth cyhuddiad yn eich erbyn," aeth Arthur ymlaen i ddweud.
"A pha beth yw hwnnw?" gofynnai Robin,—oblegid,
