Dewch ataf, fy nghyd-Gymry,
Cewch glywed stori ddigri',
Am ffyliaid Ebrill dwyllwyd gan
Ddylluan ger y Gelli.
Un noswaith fe aeth teiliwr
A chwmni mawr eu mwstwr
I glywed eos yn y co'd
Yn canu clod ei Chrëwr.
Ac yn eu mysg yn eger
'Roedd ciwrat Eglwys Loeger
Yn falch i ddangos ei fod ef
Yn ffond o lef mor dyner.
Ni chlywsant eos fwynlon
Yn chwarae tannau'r galon,
Ond clywsant leisiau, medde nhw,
Y gwdi-hw wen, dirion.
Hwy gofiant o hyn allan—
Y bardd a'i gwmni penwan—
Na cheir yn Ebrill yn y nos
Un eos ond dylluan.
Mae pawb, o'r bron, yn chwerthin
Ar ben y teilwr Robin,
A'r ciwrat bach mewn dillad du,
A'i deulu oedd yn dilyn.
Rhof gyngor i'r lodesi,—
O, peidiwch, ar ôl hynny,
Byth gredu bardd na 'ffeirad ffôl
Sy'n dilyn 'r ôl pob dwli.
Nid oes eisiau dweud fod Mr. Rowlands mor ddigofus pan glywodd y penillion â Robin o'r Llwyn; ond am Gwladus—ni fentraf ddisgrifio ei theimladau hi!
