Gorphenodd ein iachawdwr cu,
Orchfygu nerthoedd uffern ddu;
Ei waed a roddodd Had y Wraig;
'Rhyn a 'sgrifenwyd ddaeth i ben,
Pan y dolefodd ar y pren,
Pan ddrylliodd Iesu ben y ddraig.
Pan gilio goleuadau'r nen,
Pan dreulio oesau'r byd i ben,
Bydd melys glod i'r Iesu glân;
Ei waith gorphenol yn ein lle,
A haeddiant ei gyfryngdod E',
Fydd testyn ein tragwyddol gân.
Y GWAED.
Mae'r gwaed a redodd ar y groes,
O oes i oes i'w gofio;
Rhy fyr yw tragwyddoldeb llawn
I ddweyd yn iawn am dano.
Prif destyn holl ganiadau'r nef
Yw, "iddo Ef," a'i haeddiant;
A dyna sain telynau glân,
Ar uwchaf gân gogoniant.
Mae hynod rinwedd gwaed yr Oen,
A'i boen wrth achub enaid,:
Yn seinio'n uwch, ar dànau'r nef,
Na hyfryd lef seraphiaid.:
'Mhen oesoedd rif y tywod mân,
Ni bydd y gân ond dechiau;
Rhyw newydd wyrth o'i angau drud,
A ddaw o hyd i'r golau.
Nid yw caniadau'r nef yn awr
Ond megys gwawr yn tori,
Yr hon, fel amnaid fechan iawn,
Arddengys lawn oleuni
