Y CYMOD.
Yr Iawn a dalwyd ar y groes,
Drwy ddyoddef loes hyd angau,
Sydd yn cymodi euog ddyn
A Duw ei hun, yn ddiau.
Mae bywyd i bechadur trist,
Yn angau Crist yr unig,
Gwag yw'r ddyledswydd oren er llun
At gadw dyn colledig.
Efe yw'r Iawn gerbron y Tad,
A'r aberth rhad dros bechod :
Hwn ydyw'r gwerth, a dyma'r gwaed!
Trwy'r hwn y caed y cymod.
Fe safodd dan ein beiau i gyd
Wrth ddyoddef ergyd angau;
Er iddo'n brudd ar waedlyd bren
Ogwyddo ei ben dan boenau.
EIRIOLAETH CRIST
Ein hyder rho'wn yn Had y Wraig,
Anwylaf Grist ein nefol graig,
Yr hwn dros weinion Sion sy
Dynerol frawd, yn eiriol fry,
Hoff red yr hedd yn ffrydiau rhad,
I ni o'i loes mewn anial wlad.
Hwn sydd yn awr ar orsedd nef,
O draw a glyw ein dirgel lef;
Mae'n dadleu gwerth ei aberth rhad
Gwir Brynwr dyn gerbron ei Dad,
Pob cysur pur i laesu'r poen
A gaed o rinwedd gwaed yr Oen.
Cyfrana'n hael, cu Frenin hedd,
I afradloniaid, hyfryd wledd,
