Tudalen:Gardd Eifion.djvu/37

Gorchfygodd Iesu ar brydnawn
Y ddraig a'i llawn gynllwynion;
A'i waed a roddodd i'n glanhau,
A'n cànu ninau'n wynion.

Chwi sereiph a cherubiaid glân,
Eich dawn rho'wch allan iddo,
Y ddwyfol law a'n cododd ni,
A'ch cadwodd chwi rhag syrthio.

O dewch, angylion, pa'm na ddewch,
A chyd chwarewch eich tanau,
A boed i sain Calfaria fryn,
Ail enyn eich telynau.

Os chwi a genwch am eich dal,
A'ch cynal trwy ei allu,
Ein dyled ni'n fyrdd mwy a gaed,
Am roi ei waed i'n prynu.

Ni ydym hil y codwm mawr,
Aeth gynt i lawr yn Adda;
Caed modd i'n gwneud yn gwbl iach,
Ar fynydd bach Calfaria.

Hosanna, cawsom feddu'r wlad,
Yr hon a rad addawyd,
Lle gwelir mawredd gwir Fab Mair,
A gwerth y gair "Gorphenwyd."

Chwi batrieirch, deuwch, t'rewch y dôn,
Ac apostolion hefyd;
A'r hen ferthyron yn mhob oes,
Dros Grist a roes eu bywyd,

Dadseinied grymus anthem gref,
Organau'r nef ogoned,
I enw'r Duwdod yn y dyn,
Pob dawn yn un enyned.

Ag aur delynau'n gor di lyth,
Heb orfod byth ymado,