CYFODI Y GROES.
Na chywilyddia f' enaid,
I arddel Crist yn Dduw;
Na ddiystyra gariad
Y fath Iachawdwr gwiw;
Wrthodi di'r fath gyfaill,
Yr Hwn â'i waed ei hun,
Orphenodd waredigaeth,
Ac iachawdwriaeth dyn?
Crist i gyhoeddi heddwch,
A ddaeth o'r nef i lawr,
Gan ddangos rhyfedd gariad,
Ac ymostyngiad mawr;
Gostyngodd ef, hyd angau,
Tan chwerwaf, lymaf loes,
Gan ddiystyru gw'radwydd,
A phoenau blin y groes.
Rhaid ini godi, beunydd,
Wrth ei orchymyn Ef,
Y groes, a'i gywir ddilyn,
Wrth deithio ffordd y nef;
Ni ddichon ein bywydau,
Na myrdd o oesau chwaith,
Ad—dalu'r cariad dwyfol,
Hwn sy ryfeddol faith.
Ar bawb sy'n dyodde'n ffyddlon,
Dros enw'r Iesu cu,
Yr edrych gyda hoftder,
O'r maith uchelder fry,
Eu bywyd sydd yn anwyl,
Tra byddont îs y nef,
A gwerthfawr yw, yn ddiau,
Eu hangau ganddo Ef.
