Neidio i'r cynnwys

Tudalen:Gardd Eifion.djvu/60

Oddi ar Wicidestun
Prawfddarllenwyd y dudalen hon

Enaid—Gadawsom draw o'n hol i gyd,
Hen sorod byd amserol,
Mor wag oedd llesg deganau'r llawr,
Wrth bethau mawr tragwyddol.

Corff—Ein hundeb, gynt, oedd fyr a brau,
Daeth angau i'n gwahanu;
Ond ni raid gwylio min ei gledd.
Nac ofni'r bedd ond hyny.

Enaid—Yn gorff ac enaid damniol yw
Pob dyn fu'n byw'n annuwiol,
Ond ni gawn ddechreu'r newydd gân,
A hwythau'r tân tragwyddol.

Fy newydd gorff, aneddu gawn,
Yn mysg y cyfiawn perffaith,
Yn gyfranogion o'r lleshad,
Heb fyth ddidoliad eilwaith.

Er crwydro gynt mewn anial maith,
Heb fedru'r iaith ysbrydol;
Yn fyrdd cywirach yma cawn,
Arferu'r ddawn anfarwol.


Y MIL BLYNYDDAU.

Mae'r Sabbath mawr, ar fyr i fod,
Pan êl chwe diwrnod heibio;
A dyna'r pryd caift pawb o'r saint
Mewn uchel fraint orphwyso;
Bydd i'r ffyddlon, gywir dystion,
O dir a moroedd, ado'r meirwon,
Ar un cyfnod i gyfarfod,
A'u gwobrwyawl gywir Briod,
Pan fwrio ef y ddraig i lawr
I'r dulyn mawr diwaelod:
Yna union frenin Sion
Fydd a'i babell gyda dynion,