Neidio i'r cynnwys

Tudalen:Gardd Eifion.djvu/65

Oddi ar Wicidestun
Prawfddarllenwyd y dudalen hon

Aeth dan y brad, rhwng dyn a'i Dad, mewn perffaith gariad pur.
Am hyn mae'r plant yn rhyddion, er mwyn ei loesion anwyl Ef,
Fe ddwg ei lu, hyfrydol fry, drwy gadarn allu'r nef.
Drwy achos, cydedrychwn, rhyfeddwn faint wrth brynu eu braint,
Dyoddefodd Iesu oesol, yn siriol dros y saint;
E fwriwyd ar Galfaria, i ddalfa ddwys, dan boenfawr bwys
Cyfrifwyd gyda'r anwir y Geirwir, hyd y gwys;
Dan faich o dyn afiechyd, ca'dd Iesu hyfryd ddybryd ddydd,
Am hyn ei glod, anfarwol Fod, rhyfeddod byth a fydd;
Trigolion nefoedd hefyd fu dros enyd draw yn syn,
Wrth wel'd Gŵr wnaeth dir a dŵr yn Brynwr ar y bryn.
Er iddo ddyodde'n rhyfedd dros gamwedd gwir, a hyny'n hir,
Mae'n rhaid ymdrechu'n ffyddlon od awn i Sion dir,
Na tyddwn anufyddol na marwol mwy, mewn pechod, pwy
A erys heb fyn'd allan o hunan ddim yn hwy?
Rhaid ini un a'i ceisio gras i deithio yn ngwres y dydd
I Sion fro, drwy gynes go', a rhodio yno'n rhydd;
Neu fod yn garcharorion, yn mhlith gelynion dytnion Duw,
Lle byth y trig ei ddwyfol ddig, mor felldigedig yw.
Am gael yr anwyl gymod, gollyngdod llawn o ddwyfol ddawn,
A'r Iesu anwyl unig yn fendigedig iawn,
Mae'n ddyled ei addoli, a'i foli fe, Oen addfwyn ne',
Nid oes un cyfnewidiad i'w dirion gariad E.
Dymunwn gael amynedd hyd awr ein diwedd, ryfedd ran,
I daenu clod, o dan y rhod, am gymod enaid gwan;
Duw Iesu Oen dewisol, yn gad hapusol gyda'n pen,
Rhoed ini fraint yn mhlith y saint na bu mo'i maint,

Amen.