Tudalen:Gardd Eifion.djvu/67

A'r gwlith yn dyner, ddagrau pur lesol i'r pêr—lysiau,
A ddenfyn yr wybrenau'n braf;
Mae'r wir naturiaeth newydd, a'i gwedd ar hyfryd gynydd,
Cydgesglir ffrwythydd, ceinwydd, coeth,
Mal rhif y ser o amledd, neu dywod, yn y diwedd,
O dir y bedd uwch daear boeth.

Mae bleiddiau'r hwyr yn cilio fu'n hir ddifwyno'r heddwch,
Gan estyn braich gorthrymder, llaw trawster, yn llawn tristwch,
A gwenwyn hen baganiaeth, yn helaeth, ddaw i'r goleu;
Pabyddiaeth gaeth a'i gweigion fyddarion, ddylion ddelwau,
Mae Annghrist draw yn crynu, gan lais efengyl Iesu,
Cadernid cu ei allu Ef;
Teyrnwialen ei lywodraeth reola yn dra helaeth
Ar bob brenhiniaeth dan y nef;
Fe ostwng ei elynion, îs awyr, a'i gaseion,
I'w dwyn yn drymion dan ei draed,
Gan estyn ei frenhiniaeth, a'i lydan bur lywodraeth,
Mewn buddugoliaeth ar bod gwaed.

Y ber efengyl ddidwyll, wir ganwyll, ddysglaer gynyrch,
A ddyry drwy ddaearen, is wybren, lawen lewyrch;
Iuddewon a Chenhedloedd, drwy dywyll leoedd daear,
A welant ei phrydferthwch a'i thegwch perffaith hawddgar;
Y gair yn ddiragoriaeth, a ddyd drwy'r byd wybodaeth,
O'r iachawdwriaeth wych ei dawn;
Gan ddangos ffordd ardderchog i esmwythau'r blinderog,
Neu ddwyn yr euog ddyn i'r iawn;
Hon ydyw'r drych ysbrydol sy'n dangos, yn oestado!,
Ini'n cyflwr marwol cas,
A'r ffordd, yn llaw trugaredd, i'r gwael i gael ymgeledd,
Anwylaf rinwedd nefol ras.

Am air yr ysgrythyrau, gwiw freiniau'n gyfranol,
O talwn foliant dilys i'r gweddus Ior tragwyddol,