Tudalen:Geraint ac Enid a Chaniadau Eraill.djvu/116

Un fu ddengwaith yn gydymaith mewn nos lawen, dawns, a ffair,
Un gadd lawer o'i chyfrinach heb erioed fradychu gair.

Wedi cwrdd, mor serchog ydyw'r cyfarch well sydd rhwng y ddwy,
Hir wahaniad roes ddi rif destynau i'w chwedleuaeth hwy;
Hola'r naill, y llall a etyb, megis yn y dyddiau gynt,
A'u chwerthiniad iach, dirodres, gludir draw gan awel wynt.

"Y mae gennyf fil o bethau i'w dweyd wrthyt," meddai Ann,
"Gâd in fynd am dro i'r caeau, nid oes eto yn y Llan
Ddim digrifwch": ebe'r llall, â dwysder serchog yn ei llef,
"Yr wyf fi yn mynd i'r oedfa sydd yng nghapel Pen y Dref;
Er y gwelais di ddiweddaf mi a brofais beraidd flas
Yr Efengyl, O, mor hyfryd gwrando'r son am Ddwyfol ras!
Ni chaf bleser mewn gwylmabsant mwy, nac yn y ddawns a'i bri;
Gwell i tithau, hen gyfeilles, ddod i'r oedfa gyda mi."