Neidio i'r cynnwys

Tudalen:Geraint ac Enid a Chaniadau Eraill.djvu/22

Oddi ar Wicidestun
Prawfddarllenwyd y dudalen hon

Ar hynny troes Geraint drem—ar Enid,
Rhyw dirionaf letrem:
Hithau, yr wyl anwylem,
Wnai gwrid yn fwy dengar em.

Ei wyneb, pan atebai,
Ymlonnai mal ynni Mai,
A dyma'i iaith: "Rhoist i mi
Nyth, a'm lluniaeth i'm llonni;
Rhoist arfau heb drist erfyn:
A oes fai o cheisiaf hyn—
Ai camwedd chwennych cymaint,
Ai ofer im' geisio'r fraint
O arddel mun o urddas,
A'i chlod o ryw uchel dras?
Y landeg, ŵyl, Enid gu
Yw'r firain wyryf foru
A gyhoeddaf, ac iddi
Y gofynnaf, hawliaf fi,
Lamystaen di staen, da stôr—
A gwae'r traws ddygai'r trysor.

Dy esmwythyd, os methaf
Yn y drin gethin a gaf,
Fydd hyn, na chafodd Enid
Yn d'ŵydd ddim gw'radwydd i'w gwrid.

Os di—warthrudd fo'm lludded,
Rhwymaf fy ngrym a fy nghred