Neidio i'r cynnwys

Tudalen:Geraint ac Enid a Chaniadau Eraill.djvu/29

Oddi ar Wicidestun
Prawfddarllenwyd y dudalen hon

Na oedai'r iawn am ei dro-anghynnes
I'r wiw frenhines a'r forwyn honno.

A Geraint yn gymaint gŵr,
Bu daer awch pob edrychwr
I roi parch a chyfarch well,
Ac estyn croeso'i gastell
Fynnai'r Iarll: "Cei yn fy nhrig,"-ebe ef,
"Y balm i'th friwedig
Ben a'th fron, Bennaeth o frig-brenhinol-
Olew dewisol aelodau ysig."

"Nid all cymaint braint," ebr yntau,-" fy nwyn
Neu fy nenu innau
I'th dŵr, er ffraethed d'eiriau,
Mae gallu uwch i'm gwellhau.

Y fan gorphwysaf heno-yw y nyth
Y bum neithiwr ynddo,
Hwnnw fynnaf, caf, rhag haint,
Bur ennaint i'm briw yno.

Eos anwyl y sy' yno,-yn sŵn
Cân ei serch caf huno;
Oni wn y cân honno
Waetha nghur ymaith o ngho'."

A hithau Enid, dan wrido,-a droes
Drem o hyder arno,