Ac yntau'n anghall a gamddeallodd
Ei garw glwy, a'r rhwyg eiriau a glywodd;
Dibwyll eiddigedd dybiodd—i Enid
Dorri'i haddewid—a'i awyr dduodd.
Ei fawr serch a friwiai saeth—wenwynig
Anianol amheuaeth;
Yn ei galon ymson wnaeth,—chwerw y gwall!
"Am rywun arall mae arni hiraeth."
Arwed yr iasau gai'r hyder ysig,
Ac hael fu adwyth cariad clwyfedig;
Gwelai ei gred siomedig—ar ei lwydd
Ddu nod gwaradwydd nwydau gwyredig.
Cyffrôdd a llidiodd yn llym,
A'i wefl ysgydwai'n gyflym;
Ei was yn chwyrn a wysiodd,
Ac am ddeufarch yr arch rodd.
Yna anerchodd Enid,
Ac e'n floesg gan nwyf ei lid:
Tithau nac oeda, teithiwn
Ymhell o wae'r lle mall hwn;
Rho i ffwrdd yr hoff harddwisg,
Brysia wisgo'r waela wisg;
A boed mefl, heb wâd, i mi,
Dua' wewyr, os deui
Yma'n ol yn ameu'm nerth,
A gwydnwch f'eiddig adnerth:
Tudalen:Geraint ac Enid a Chaniadau Eraill.djvu/37
Gwedd
Prawfddarllenwyd y dudalen hon