Tudalen:Geraint ac Enid a Chaniadau Eraill.djvu/41

Oni thawai; 'n ei thywydd.
Crynai, ond ni phallai'i ffydd.

Ac er ymosod o rai grymusion.
O lid ar Eraint â phelydr hirion,
O flaen medr uwch a diflin ymdrechion
Ei ynni gwelwodd y ffyrnig alon;
Hwy a fwriwyd yn feirwon,—a'r llawr llwyd
O'i ddeutu wridwyd â rhuddwaed drudion.

Wedi aml orchest mewn tost ornestau
Heb arw anaf, na briwio'i ewynau—
Er diengyd cyhyd ar rawd angau
Mal dan nawdd ffawd wnai wawd o niweidiau—
I antur cerddodd yntau—barodd gur,
O'i lidiog lafur cadd waedlyd glwyfau.

Y niwed a wanhäodd—ei wych nerth,
A chan nych llewygodd,
Yn swrth o'i gyfrwy syrthiodd—megis marw
Yn wyw a gwelw, a'i synwyr giliodd.

Ymdorrai storm o dristâd—ar Enid,
Ffrydiodd o'i bron ddifrad
Brudd osper, sobr ddiaspad,
Yn groch lef goruwch y wlad.