gosododd hwynt i'r dim. Yr oedd ei holl feddwl ar waith o hyd gyda phopeth a wnai.
Y bore hwnnw, wrth y bwrdd brecwast, sylwais fod gan wraig y tŷ debot ffasiwn newydd, un sgwar a'r pig ar y gongl, a dywedais rywbeth amdano. "Dowch i mi ei weld o", meddai Puleston. "Welais i erioed debot fel yna o'r blaen", a thynnodd ei fysedd teimladwy drosto. Sylwais ei fod yn chwilio am y gwahaniaeth rhwng y tebot hwnnw a thebot cyffredin, yn rhoi ei fys ar y big ac yna ar gongl y llestr, yn chwilio am y glust ac yn teimlo y cauad.
"Ie", meddai, wedi "gweled" hynny oedd arno ei eisiau, "siap anghyffredin iawn, ond 'dwn i ddim oes rhyw fantais arno fo rhagor y rhai hen ffasiwn, ychwaith".
Ar ol brecwast darllenais ddarn o un o areithiau Lloyd George iddo o bapur y bore hwnnw. Yr adeg oedd yn dilyn rhyfel 1914-18 oedd hi, a Lloyd George yn Brif Weinidog ar y pryd. Gwrandawodd Puleston yn ddistaw ac yna dechreuodd feirniadu'r ymresymiad. Nid wyf yn cofio'r pwnc a oedd dan sylw erbyn hyn na pha beth a ddywedodd Lloyd George, ond cofiaf pa mor dreiddgar a dinistriol oedd beirniadaeth Puleston Jones ar yr araith. Yr oedd y meddwl rhyfeddol hwnnw yn medru troi i lawer cyfeiriad, yn cymryd diddordeb mewn math newydd o debot ac yn dadelfennu egwyddorion gwleidyddiaeth.
Yr oedd ei ddawn i fathu brawddegau da yn amlwg iawn. Y tro hwnnw buom yn trafod nodweddion gŵr yr oeddym ein dau yn ei adnabod, gŵr pell ei ddull a lled ddiswyn ei bersonoliaeth.
"Ie", meddai Puleston, "fedar o wneud dim byd â neb os na bydd o wedi ei drwytho yn yr un drwyth ag yntau". Ac yna, wedi meddwl am eiliad ychwanegodd. "Ddaw o ddim i'ch cyfwrdd chi, ac felly chi sydd yn gorfod talu'r bont bob tro".
