'Nol iddi gael ei gwraidd i dir
Arhoa yn ddichwaen;
O'i genedigol le nid a,
Mewn arall dir byth ni fywha.
Rhaid inni grwydro 'n welw 'n gwedd,
A marw 'n arall dir;
Lle llwch ein tadau, sef eu bedd,
Ni chawn ni,—dyna 'r gwir.
O'r deml ni 'dawyd maen ar faen,
A chwmwl gwawd dros Salem daen.
XVI.—DYDD Y FARN.
MAE dydd i ddod, dydd mawr yr Ior,
Pan sigla 'r byd, pan ferwa'r môr,
Pan syrth y ser i lawr o'u lle,
Pan dwlla 'r haul a lloer y ne,
Pryd hyn y bydd y diwedd mawr
Ar holl weithredoedd daear lawr.
XVII. CYMRU FU, CYMRU FYDD.
"CYMRU fu, Cymru fydd," arwyddair a lonna fy nghalon,
"Cymru fu, Cymru fydd," sy 'n ennyn gwladgarwch serchoglon,
Mae 'm henaid yn dân, o hoffder pur glân
Am greigydd crogedig Eryri;
Mor ddengar i mi yw'r bryniau di-ri
Y naill uwch y llall yn ymgodi.
"Cymru fu, Cymru fydd," medd rhuad y gwynt yn y creigia',
"Cymru fu, Cymru fydd," medd adlef mynyddau Gwyllt Walia;
Hen Gymru fy ngwlad, yr wyt yn ddi-wad,
Yn anwyl gan deulu yr Awen;
Mae hinon dy hedd yn llonni eu gwedd,
Fel blodau dan belydr yr heulwen.
"Cymru fu, Cymru fydd," medd afon yng ngheunant y mynydd,
"Cymru fu, Cymru fydd," bob bore yw cân yr ehedydd
Yn entrych y nen y seinia'n ddi-sen,
A'i edyn mae'n dala ei delyn;
Arllwysa 'n ddidawl ogoniant a mawl
Gan wahawdd yr adar i'w ddilyn.
"Cymru fu, Cymru fydd," medd tonnau y môr wrth ymrowlio,
"Cymru fu, Cymru fydd," o'r goedlan y bronfraith wnai eilio,
