O ganol y dail y cantor di—ail
Dywalltai ryw ddylif o foliant,
Uwch Cymru fy ngwlad, lle bwthyn fy nhad,
Perodlai ei ganig heb seibiant.
"Cymru fu, Cymru fydd," medd cyd-gôr asgellog y goedwig,
"Cymru fu, Cymru fydd," medd cydgan eu hawdl nodedig;
Organau y coed, yn ddistaw na foed
Eich mwynlais, ond eiliwch yn llawen;
I Gymru fy ngwlad, lle bwthyn fy nhad,
Per bynciwch heb daw, medd fy awen.
"Cymru fu, Cymru fydd," oedd carol blygeiniol y brongoch,
"Cymru fu, Cymru fydd," oedd lleisiant y frân yn uchel—groch;
Y gigfran yn hyf a grawciai yn gryf
Nes adlef ei llais yn y creigydd,—
"Gwyllt Walia, y wlad na choncrodd un gad,
Boed iti barhad yn dragywydd."
"Cymru fu, Cymru fydd," oedd gweddi yr henwr crymedig,
"Cymru fu, Cymru fydd," medd plant y cartrefi unedig;
'Roedd pawb yn un fryd am gadw ynghyd
Ogoniant cyntefig y Brython,
A rhoddant yn rhwydd eu gweddi mewn llwydd
Fod iddynt barhau yn gysurlon.
"Cymru fu, Cymru fydd,"medd beirddion coethedig gwyllt Walia,
"Cymru fu, Cymru fydd," medd noddwyr llenyddiaeth hen Gambria;
"Hen Gymru a fu am oesoedd yn gu"
Fo ymffrost pob Cymro gwladgarol,
"A Chymru a fydd" a ddylai 'n ddi-ludd
Fod testyn ein gweddi wastadol.
XXI.—BEDD-ARGRAFF.
DDYN, ystyria! Edrych, dyma 'r fan
Y mae fy nghorff yn gymysg gyda'r llwch;
Tra mae fy enaid yn y rhannau ban,
'Rwyf fi yn dawel dan y llenni trwch.
Meddylia, ddyn, am farw! Dyna'th ran,
Partô yn awr am gilfach gled a glan.
