.jpg)
"Swn y tonnau'n curo'r glannau,
Tonnau'r nos ar draeth y dydd."
MURMURON Y GRAGEN.
MIN diwedydd teithio wneuthum draws y morfa tua'r traeth,
Tybiais glywed adswn TYNGED ym chwedleua'n ffri a ffraeth
Clywais hefyd suol—siffrwd, fel bydd ffrwd yn sibrwd Ust,
Yn y pellder wedyn clywais,—"Dyro gragen wrth dy glust."
Hyd y feisdon crwydrai'r wendon, gan ymdaenu dros y traeth,—
Weithiau'n codi yn ei chwman, weithiau'n llonydd megis llaeth;
Byddai weithiau'n hir a chribog, a chantellog yn ei thro,
A phryd arall yn cynddeiriog ruglo'r cregyn yn y gro.
Gwelwn yn y du Orllewin dew gymylau'n do ar do,
Rhai'n fynyddau, creigiau gwgus, ereill megis bryniog fro;
Rhuai'r môr, a thyrfai'r tonnau, moryn ar ol moryn ddaeth,
Fel i ddangos ei wrhydri wrth ymlafnio hyd y traeth.
Sisial 'r oedd y gro a'r cregyn wrth eu rhygnu yn ddi-ball,
Minnau yn y môr—luwch—ddrycin yn palfalu fel un dall.
Tybiwn glywed ar y morlan yr ymddiddan gyda'r Ust;—
"Dos i'r traeth a phiga gragen, dyro honno wrth dy glust,
Clywi ynddi'r Môrforwynion yn clodfori'r tonnog gôr,
Clywi hefyd y cyfrinion sydd ynghadw gan y môr."
