Tudalen:Gwaith Barddonol Glasynys Cyfrol I.djvu/21

Gwelwn wedyn droad sydyn, yn y llun i lyn gerllaw,
Ac wrth graffu gwelwn hefyd iddo lanio 'r ochor draw;
Ar ei ol dilynais innau, yntau 'n pwyso ar y dde,
A mwy amlwg oedd ei gamrau yma nag oedd mewn un lle.
Fe gyfeiriai tua 'r feisdon,—yna tua phrydferth goed,
Lle ca 'r "un lluddedig orffwys" heb un arlliw llun ei droed.
Sefais innau 'n syn pan welais lun fy nhroed ar hyd y traeth,
A murmurai 'r môr wrth lenwi,—" Neb yn ol os trosodd aeth."
Ond pan oeddwn bron a boddi, daeth ryw angel hefo bâd,
A dychwelais dros y tonnau eto 'n ol i dŷ fy Nhad.

Y mae awel dyner dawel dwyfol Fai yn sibrwd Ust,
Minnau'n crwydro traethell einioes gyda'r gragen wrth fy nghlust;
Dyfal wrando dwfn—furmuron, iaith ysbrydion yn y gwynt,
Tonnog su y cel-gyfrinion ym mhellderau 'r amser gynt!
Sua 'r awel gyngan angel rhwng dail-frigau'r goedlan werdd,'
Ac encilion cymoedd ceimion sydd yn mud addoli 'r gerdd;
Gwridog flodau pren afalau sydd yn gnydau ar y coed,
A'r briallu sy 'n diballu fritho'r ddaear dan dy droed.
Dyma'r fan tu draw i'r draethell,—tawel fan y ddeheu law,
Lle ca'r "un lluddedig orffwys," wedi cefnu poen a braw.
Er mor aml y blin gystuddiau ym mâs lwynau'r draethell hir,
Ac er dyfned afon-rydiau poen a gofid, caed y tir;
Canaf efo 'r glân ysbrydion odlau mwynion, odlau hedd,
Odlau'r nefol bererinion pan mewn gwlad nad oes un bedd.
Pan dan gysgod pren afalau yn mwynhau ei ffrwythau pur,
Wedi anghof lwyr anghofio pob blinderau, poenau, cur,
Canaf newydd gân a synna bawb drwy holl orielau 'r nef,—
Gwrando'n fud wna tragwyddoldeb ar yr anthem "IDDO EF."
Sefyll wnaf ymysg cerubiaid a seraffiaid nefol gôr,
I fwynhau eu dwfn beroriaeth,—dwfn a thonnog fel y môr;
Ond pan welwn UN—YR IESU—gorfydd i'r angylion glân
Ddistaw wrando plant y cystudd yno 'n gorfoleddu cân;
Son y byddant am ei burdeb,—am y bywyd drwyddo ddaeth,
A moliannant yn ddiflino LUN Y TROED FU AR Y TRAETH.

RHIF VIII.
CANODD un o'r MOR-FORWYNION gân forwynol am Y GWYNT,—
Cân wyryfol NEFYN NEIFION, pan mewn ogof ar ei hynt;
Dyma'r swn ddylenwai'r ogof; telyn-gragen yn ei llaw,—
Mwynder gynghaneddai 'n felus odlau'r dyfnder yn ddidaw.

Canaf y Gwynt, adroddaf ei hynt,
A'i hanes drwy gydol yr oesoedd;