Tudalen:Gwaith Barddonol Glasynys Cyfrol I.djvu/22

a fodd y gwnaeth gam a'r Awel, ei Fam,
Wrth ddibris anrheithio ei llysoedd;
Ac hefyd y modd ffyrnigwyllt y ffodd
A'i ysbail i'r gwagle diderfyn;
Ymladdai yn hyf bob gwron yn gryf;—
Ei gryfder ei hun oedd ei erfyn.
Er dechreu y byd, mae'n crwydraw o hyd
I chwilio a chwalu'n ddiseibio
Am enw ei Dad,— pa le 'r oedd ei wlad?
Ac erlyn ei Fam gan ei rheibio.
Ffyrniga fel llew,—gwna'r moroedd yn dew
O ddarnau maluriol y llongau;
A chwardda 'n ddi-fraw wrth afael yn llaw
Y creulon, aniwall, yr ANGAU.
Marchoga 'n ddi-baid,—pan fydd hynny 'n rhaid,—
Feirch cyflym a hoew'r elfennau;
Dros fynydd a bryn, dros ddyffryn a glyn,
Yn wylltion, heb ffrwyn yn eu pennau.
Bydd weithiau yn gawr, ar hyd y môr mawr,—
Yn hynaws, bryd arall yn ellyll;
Dyrwyga ei wedd,—ysguba ei hedd,
A'i donnau ysglisia yn defyll.
Oherwydd ei raib, a'i dymer ddi—saib,
Meddyliwyd ei roddi mewn carchar;
Yr Awel, ei fam, roes gychwyn i'r cam,
Gan ddisgwyl y lluchid e 'n llachar;
A chloddiwyd ei gell,—oer 'stafell ddu hell,
Gan ddwylaw celfyddgar yr elfau;
A hudwyd e'n fwyn gan desni a swyn,
I weled cywreinrwydd eu celfau!
Drwy agen mewn craig, hen loches gwen ddraig,
Yr aeth yn eu cwmni yn dawel;
Heb feddwl am frad, na diffaith waith cad;
O geudwll chwibianai yr Awel;—
"Ti fyddi cyn hir, o'm golwg yn glir,
Caf arnat ddialu 'nghasineb,
Dy falchder ar fyr i'r ogof a'th yrr;
Ac yna caf finnau foddineb."
Rhwng dannedd y graig, cilwenai y ddraig,
Wrth weled y gelyn ar geulan;
Ac yntau yn llon, heb arswyd i'w fron,
Grechwenai nes siglai y Tryfan.
AFAGDDU AB NOS, hen elyn gwawr dlos,
Aeth ato dan fantell tywyllwch;
A chollodd y gwynt y ffordd ar ei hynt,
A chwympodd yng nghanol y mwrllwch