Mewn encil a hudd, mewn coedlan ynghudd,
A glannau sibrydol aflonydd.
Ei chydmar y Gwres, a'i gydfrawd y Tes,
A'i noddant! mor hyfryd eu gorchwyl!
Ond cuchiai y gwynt, nes dadrys eu hynt,
A chreai 'n ddibeidio ryw adchwyl.
Mae ganddo un brawd, heb esgyrn na chnawd,
Briododd ryw ffawd yn ei helynt,
Orchfygodd y gwynt; mae cofion er cynt
Yn adrodd gwrhydri y corwynt.
CAWR wynt ydyw hwn ysgyria 'n ddi—dwn
Bob gwrthddrych ar wyneb y ddaear;
Tarangras ei lais, a'i fywyd yn drais,
Ac anian o dano 'n gorddyar.
Fe gymer yn rhwydd, yn adeg ei lwydd,
Y gwynt yn ei freichiau;—fe'i gwasga;
Ac yntau yn syn, ymsymud nis myn,
Ond tawel fel baban y cysga.
Cynghreiriant ynghyd, a siglant y byd,
Fel cryd ansefydlog chwildroa;
A'r awel yn awr, a orwedd ar lawr,
Gan ddychryn ac ofn yr ymroa.
Ond henffych! y gwynt, mae 'th hanes er cynt,
Yn tystio dy les a'th ddaioni;
Gwas hyfwyn i'r byd, ond meistr drwg ei fryd,
Wyt beunydd dan reol Tirioni.
Ti weithi yn rhwydd, er cysur a llwydd,—
Anghofi dy lid a'th eiddigedd;
Hyd wyneb y don rhoi gysur i fron y morwr, a swyn i'w unigedd.
Organi yn rhydd beroriaeth y dydd, a'r nos ni anghofi delori;
Ac felly yn glir ar fôr ac ar dir bydd anian yn dibaid glodfori.
Gwas ydwyt, y gwynt; mae Un ar bob hynt,
A'i AIR a wna dy reoli;
Yn nghornel ei law, y rhydd arnat daw,
Pan fyddi di 'n cynnyg meistroli;
Creadur wrth ddeddf, na fedr yr un reddf
Na rheswm, byth, byth, ei dirnadu
Yw'r GWYNT; ond mae UN, YR HOLL—OLL ei Hun,
Na ddichon yr anghred ei wadu,
Sy'n peri ei waith,—sy 'n hwylio ei daith,
Gan osod pob peth yn gyfarwydd;
Yr awel a'r gwres, pob elfen er lles,
Sy'n cadw gorchymyn yr ARGLWYDD.
