Neidio i'r cynnwys

Tudalen:Gwaith Barddonol Glasynys Cyfrol I.djvu/58

Oddi ar Wicidestun
Prawfddarllenwyd y dudalen hon

Mynachlog! neu yspyty! mor swynol sŵn dy gloch!
Mae'n seinio dros y cymoedd cudd—" Yn iach! yn iach y bo'ch."
Mor hyfryd i'r pererin ar ol ei ludded maith,
Fydd clywed clir wahoddiad hon i orffwys ar ei daith!
Ceiff yma gartref tawel; a phawb fydd yno'n frawd;
Yn ceisio dysgu'r naill y llall i wrthladd byd a'r cnawd.
Yr oriau gedwir yma i ymbil am y rhad,
A gluda'r egwan, er mor lesg, i dawel dŷ ei Dad.
Ty gweddi,—ty elusen,—ty cariad, cennad Iôr—
Na foed i'r aberth bythol mwy gael gwawd o fewn dy gôr!
Ond bydded presenoldeb yr Hwn a roddes gri
"Fy Nhad, O! maddeu iddynt hwy," ar groesbren Calfari,
Ddylenwi côr a changhell, a chafell heb wahan,
Nes byddo'r byd yn teimlo gwres cynhesol Dwyfol dân.

I hen Yspyty Ifan, i wydd yr abbad ffraeth
Yr aed; a chyn pryd gosper llawn, eu dyweddio wnaeth;
Ac wedyn ail-gychwynnwyd yn osgordd fel o'r blaen,
A'r abbad ddaeth i'w hebrwng yn dirion dros y waen.
Ei fendith iddynt rhoddes, ac adref troes yn awr,
A hwythau aethant tua'u bro yn gwmni teg eu gwawr.

IX.
Pan draw ar frig y bryniau, yng ngolwg bro eu bryd,—
Hwy welent yr eangfor yn cysgu yn ei gryd;
Pinaglau draw ac yma,—hen greigiau noeth eu gwlad,
Castelloedd caerawg Anian lwys,—nawddleoedd rhyddid rhad.
Fe safodd pawb i syllu ar waedlyd wrid y nen,
A'r haul fel coch-farworyn mawr,—heb belydr am ei ben.
Pan yn eu syn-fyfyrdod daeth twrw ar eu clust,
Ni wyddai neb o ble na phwy;—sibrydai Mervin,—" Ust."
Ond cyn pen hanner munud, fe welid ar y bryn,
Ryw lu yn gyrru'n ffyrnig, a phawb a syllai'n syn.
Dynesu wnaent yn dalog, rhai mewn cynddeiriog nwyd,
Ac ereill ofnent na chaent byth un gip ar Ddyffryn Clwyd.
Χ.
Rolf, Arglwydd Dinbych.—"O ladron melldigedig! a hyllig deulu'r fall!
Cewch yma, myn y nefoedd fawr, gael profi pwys eich gwall!
Yn barod! Ha! Ellyllon; yn drawsion ewch dan draed,
Ceiff grug y mynydd feddwi'n awr wrth yfed nodd eich gwaed."

Mervin—" Yn araf, ddyn, yn araf; defnyddia os oes pwyll;—
Ni wnaethom ddim yn haeddu'r fath enwau llawn o dwyll.
Mae'n wir i Enid anwyl;—