Ond ar y funud yna, daeth saeth o'r ochor draw,
A suddodd yn ei fraich yn ddwfn; ond nid oedd ofn na braw,
Parhau i wir weddio'r oedd Enid yn ddi ball;—
"O Arglwydd, cadw Mervin fwyn! Tydi yn unig all.
Mae'n medi ei elynion! O! Fab y Forwyn bur,
O! cadw Mervin imi'n ŵr, er gwaethaf llidiog gur."
Mae chwech yn rhedeg ato,—mae chwech yn erbyn un,—
Mae pedwar wedi cwympo, a'r pum"— * * *
"Duw ei hun
Faddeuo. Dowch, enethod! Fy Nuw a Mair a'i myn.
Cawn noddfa eto rhag eu llid ym mynwes lawn y Llyn."
"I'r llyn," oedd gwaedd y pedair, neidiasant,—cawsant fedd
Diamdo dan ei donnau mân; a theulu'r tawel hedd,—
Y Forwyn Fair a'r seintiau a'r pur wyryfon sydd
Yn cyfeillachu hefo'r rhain yng ngoleu'r nefol ddydd.
XII.
Mae "Beddau Gwŷr Ardudwy" ar waenydd Serw'n awr,
Yn ddalen waedlyd er coffau y flin ymladdfa fawr;
A thonnau "Llyn Morwynion" wrth olchi min y lan
Yn sibrwd beunydd am y "bedd diamdo" sy'n y fan.
A dywed mwyn Draddodiad,— " Ar lawer noson oer
Bydd Enid hyd y rhosdir llaith yng ngoleu'r welw loer
Yn chwilio am ei Mervin; ond cyn daw bore gwyn
Bydd wedi suddo yn ei hol yn llonydd dwfn y Llyn."
.jpg)
