Tudalen:Gwaith Barddonol Glasynys Cyfrol I.djvu/76

RHYS.
"O! Bronwen, burwen barod, mel—gafod yw dy gân,
Maeth wên i mi yn fywyd, fel gwlith i'r effros glân;
Mae'th wefus fel y mefus, a'th eiriau megis mel;
Angyles deg fy nghalon, O! carwn doed a ddel."

BRONWEN.
" Mae'r dail yn dechreu crino a llwyddo wrth y llyn;
Mae'r grug ar hyd y creigiau, ac aeliau'r clogwyn gwyn
Yn dangos fod yr Hydref yn ennyn bref y praidd,—
O! Rhys, mae poen yn tynnu fy nghalon gron o'r gwraidd."

RHYS.
"Mae gennyt yn dy ddwyfron ddwy galon o dan glwyf."

BRONWEN.
" Peth rhyfedd iawn na thoddant er mwyniant plant y plwyf."

RHYS.
Rhyw ddarn o Dduw yw cariad; mae'r nef yn siarad serch."

BRONWEN.
"Ust! taw, mae'm llaw a'm llygad,"

RHYS.
"O! mawr yw teimlad merch.
Gad i mi sychu'r dagrau a redant dros dy rudd,—
Cusanaf, gwnaf, ofidiau, paham mae'n bronnau'n brudd,
Anadlaf fy meddyliau i fynwes anian fwyn,
Gweddiaf ar y bryniau adgoffa nghân a nghwyn.
Pan oeddwn gynt yn fychan, yn dyfod hefo mam
O'r Hafod, 'rwyf yn cofio yn dda'r hen goeden gam;
Nid oeddwn i'r pryd hynny ond cwta ddeuddeg oed,
A phrin y medrwn gyrraedd, er ceisio, gangau'r coed;
Y cusan cyntaf, Bronwen! ac hefyd gwrando air,
Mor fwyn yr ymgofleidiem wrth berthi'r eirin Mair!"

BRONWEN.
"Mae cofio'r amser hwnnw yn llanw'm mron a mryd,
A'th olwg gu lygadlon, fu'n destyn canu cyd;
Ond Rhys, mae nos gymylog yn lledu hug gerllaw,—
Mae aeliau'r nef yn dduon,"—

RHYS.
"Daw hinon gwedi gwlaw.