Yng nghanol pob tirioni, mae'n gwywo'n brysur iawn;
Mae dydd ei oes yn tynnu at eithaf ei brydnawn.
Er fod ei dderw durol yn dafnu meiliau mel,
A'i fedw'n chwysu neithdar ar hyd y ceulwyn cel,
A'r nant islaw yn sisial yn ddyfal ar ei hynt,
A'r geifr ar frig y creigiau â'u cyrn yn gwanu'r gwynt,
Mae dydd ei oes yn darfod, yng nghanol hynod hedd,
Mae'i lygaid ar y ddaear yn chwilio am y bedd.
Er hynny gall ysmalio! Mae'n dawel a di-nwyd.
Dydd da; mae'n ddiwrnod hyfryd, dydd da i Meurig Llwyd."
MEURIG LLWYD.
"Rhad arnoch, lon fugeiliaid! Beth am eich defaid dof?
Pa le mae 'ch geifr yn pori? Bu agos iawn i'm cof
Fy nhwyllo. Pwy, ai Hywel sydd yma hefo Rhys;
Dydd da'wch fy nghyd-fugeiliaid, peth blin yw teimlo blys,
Ces gnau gan Gweno gynnau,—a chododd awydd mwy;
Ond bellach dowch i'r Hafod i eistedd awr neu ddwy;
Cawn yno fod yn llawen, o son am awen rydd,
A meth, peth pur amheuthyn i mi er's llawer dydd."
Atebodd Hywel iddo yn frysiog leddf ei lais;
A gwenodd Rhys yn addfwyn gan gychwyn ar ei gais.
HYWEL.
"Mae nghalon wedi toddi yn nhanllwyth eirias serch,
Mae f' enaid wedi boddi yn nyfnder cariad merch;
Mae du-dew gwmwl gofid yn gnu o gylch fy mryd,
Fe wledda ingoedd arnaf tra byddaf yn y byd."
MEURIG LLWYD.
"Dowch, dowch, na phoenwch dynged, i weld fy merched mwyn;
Mae rhywbeth dôf mewn gofid— gwell iechyd gwael na chwyn."
HYWEL.
"Mae angau gwelw ingol yn swyddol ar ei sedd;
Mae yntau mebyn cariad yn agor barrau'r bedd;
O freuder gwael afradus! mae'n esgus nwyfus nôd, –
Os na chaf Bronwen lanwedd oferedd byw na bod."
MEURIG LLWYD.
"Mae gennyf ddwy erllygen yn tyfu yn yr ardd,
Cei ddod a phigo'th ddewis—mae'r ddwy yn bêr a hardd;
Ond rhaid i'r neb a'u tynno, ofalu prun a dyn;
Tyrd Hywel, mi gei gynnyg. Pa beth sydd ar y bryn?
O! dwy biogen frithwen, yn crecian yn ddi-daw,
Yn ddilys mae'n ymddylu, mae hi'n tebygu 'i wlaw."
Tudalen:Gwaith Barddonol Glasynys Cyfrol I.djvu/79
Gwedd
Prawfddarllenwyd y dudalen hon