SEREN Y GOGLEDD.
PAN a'r haul o dan ei gaerydd,
Anian ynddynt gwsg yn llonydd,
Fel mewn hudol gell;
Daw'r tywyllwch yn fantellydd,
Ni rydd y lloer anwadal
Ond llewyrch anghyfartal,
Newid bydd o ddydd i ddydd,
A'r nos fe drydd yn wamal;
Gedy hon y llongwr tirion
Heb arweinydd ar y wendon
I'w hyrwyddo o'i fro dirion
Draw i'r gwledydd pell.
Ond fe welir yn yr wybren
Yn ysmicio siriol seren,
Ddengys iddo yn ei angen
Lwybyr hyd y don;
Edrych tua'r gogledd,
A chenfydd yno'n geinwedd,
Yn yr Arth yn llywio'r parth
Yn rhadol ei hanrhydedd,
Yr hen seren hardd a chlodus,
Ter y ceidw yr Arcturus
Ei nodweddiad canmoliaethus
A'i gweniadau llon.
Pan y byddo'r môr yn wgus,
A'r corwyntoedd yn echrydus,
Bywyd morwr yn beryglus,
Ofn yn llenwi'r fron;
Y cwmpawd wedi drysu,
Dysgyrchiad nid yw'n tynnu,
Haul nid yw, na lleuad syw,
Mae'r wybren wiw yn bygddu;
Yr amserydd, orydd eirian,
Ni ddynoda amser allan,
Anherfynol ydyw'r cyfan,
Storom hyll yw hon.
Dylem foli ein Creawdydd
Am roi inni'r fath arweinydd
I'n cyfarwyddo adre'n hyrwydd
