Mae'r eneth yn marw o blegid mor arw
Yw bryniau o donnau o'i chwmpas sy'n bod,
A'r llencyn penfelyn yn gofyn munudyn
I roddi i'w Grewr ogoniant a chlod.
Ond clywaf ryw swnio,—ai angel sy'n pyncio?
A'i swn tragwyddoldeb sy'n awr ar fy nghlyw?
Mae'n llawn o lawenydd y nefol awenydd—
"Dihangol yw 'th fywyd, mae 'th Dad wrth y llyw!"
Tawelodd y cyfan. Y dymestl aniddan
A gysgodd fel baban ar fynwes ei fam;
A'r môr a'i wyllt donnau beidiasant â'r glannau;
Darfyddodd y cynnwrf cyn gorffen y cam.
Y cantor a glywyd oedd lodes fach fochlwyd
Yn rhoddi ei bywyd yn dawel i'w Duw;
Fe wyddai yn burion am Lyw yr awelon,
A chanai'n gysurlon—"Mae Nhad wrth y llyw."
TODDAID.
A WNAED gan Madog a Glasynys wrth edrych ar lun dwy eneth uwchben bedd eu mam, a hithau fel angel yn eu gwylio.
CAWN yma rianod mewn cŵyn am rieni,
A llun dwy eneth yn llawn daioni;
Gwelent angyles gynnes yn gweini,
Ar y dawel annedd oer i'w hadlonni;
Ond tyr Ion bob trueni—i'w blant rhydd
Ddifyr lawenydd, o'i fawr haelioni.
CAERSALEM EUROG DDINAS.
WEDI EI CHYMREIGEIDDIO O'R LLADIN O WAITH ST. BERNARD.
I.
BYR, byr yw'n tymor yma, byr ofid, a byr boen;
Ond yna byw'n dragwyddol, a geir ym mhorfa'r Oen.
O! ddedwydd wir ad-daliad, gwaith byr, diddarfod hedd;
I ni wir bechaduriaid mae "tý" tu draw i'r bedd.
Yn awr mae'n rhaid i'n ymladd, ond yna coron gawn
O aur a pherlau drudfawr, a phob godidog ddawn.
Yn awr mewn poen a gofid, yn awr gobeithio'n gryf;
A Seion, er ei phryder, yn gwatwar Babel hyf.
Ond ef yr hwn yw 'm Ceidwad a welwn fel y mae;
A chawn ei fythol feddu heb os ac oni bae.
