Y rhai o dan eu Blaenor, a wrthladdasant gur;
Mwy fythol trwy eu trysor mewn gynau gwynion pur.
Gellir canu rhain ar ol bob rhan,—
O! ddedwydd wlad hyfrydol
Cartrefle teulu Duw;
O! ddedwydd wlad hyfrydol,
Lle caiff y cyfiawn fyw;
O! dwg ni, Iesu'n bywyd,
I'r anwyl wlad i fyw;
Yr Hwn a'r Tad a'r Ysbryd
Sydd undod-drindod Duw.
CLOCH-MEBYN (SNOWDROP).
BETH yw hwn? Mae'n dlws a hardd,
Yn fy ngwyneb siriol chwardd;
Er fod eira ar y bryn,
Er fod rhew yn do i'r llyn,
Chwertha'n wŵyl ar noethni'r byd
Yn ail i febyn llon ei fryd.
Plentyn cyntaf Gwanwyn yw,
Yn yr awel oer mae'n byw;
Gwynder odliw'r breiliw bach
Ddengys rin ei uchel ach;
Er bod dan farugog len,
Ceir ynddo nodau Gwynfa Wen.
Rhew-wynt oerllyd, ffyrnig, oer,
Lled ei ddail dan wên y lloer,
Chwery yn y rhynllyd hin,
Chwardda dan ei deifiog fin;
Cysgod o wyryfol wedd
Pur, diniwed teulu'r bedd.
Gwanwyn oes yw mebyd mwyn,
Urddir hon a delw swyn,
Ac edmygir ceinion hardd,
Tebyg i rai nefol ardd;
O! dlysineb heb ei ail
Yng ngwyrddlesni tirf y dail.
Pwy mor gu a'r Iesu gwyn?
Pwy mor dda a'r hwn a fyn
Lwyr ddileu pechodau'r byd,
Ac adferu rhadol fryd?
Hardd yw ef! O nefol rôs,
"Te rogamus, audi nos."[1]
- ↑ Rydym yn erfyn arnat, clyw ni.
