Tudalen:Gwaith Barddonol Glasynys Cyfrol I.djvu/93

Ei Dduw yn unig wyddai,—"Cyflawnai dda'n ddibaid,"
Oedd cwyn genethig uwch ei fedd,— " Fe fu yn dda i nhaid
Pan ydoedd yn orweiddiog; daeth ato drwy bob hin,
A geiriau dwys o nefol bwys oedd ganddo'n nefol win."

Glas lencyn o gwr arall ddywedai,—" Picell fain
I'm calon ydyw gweled bedd hen gyfaill pur fy nain."
"Pan oedd fy ngwraig yn curio, fel deilen lwyd—goch wyw,
Pwy ger ei gwely blygai 'i lin i ddadleu gyda Duw,
Gan erfyn am faddeuant, am haeddiant ar ei rhan,
Nes byddai' chalon, druan fach, yn codi'n uwch i'r lan?
Dywedai'r weddi'n bwysig, fu'n foddion codiad pen
I'm hanwyl wraig, gan ddangos Crist fel ffordd i'r nefoedd wen."
Fel yna cwynai gweddw, pan safai'n syn ei wedd
Ar fore Sul, a'i ddagrau'n flith yn hidlo hyd y bedd.

Tinc hirllaes cloch yr eglwys! Pwy acw welaf draw?
Offeiriad Duw,—hwn ar fy nghlyw gyhoedda'r farn a ddaw—
Paham mae ef yn dyfod ag afon ar ei rudd?

(Ha! bedd ei fam a'i frawd di-nam a bair ei fod yn brudd?)
Daeth hwn yn araf drymllyd am ennyd at y bedd,
A'r oll ddywedodd ydoedd hyn—" Mae brawd yng ngwlad yr hedd
Ac yna dofn ochenaid oedd enaid byw ei aeth,
Ac wedyn tua'r eglwys hardd unioni'n brysur wnaeth.

Ysgolion plwyf Llandwrog, colofnau heirdd ynt hwy,
Danghosant i ni ddiflin sel hen berson llan y plwy;
Pa ryfedd fod Rhos-nennan yn gwisgo galar nôd,
A Mynydd Cilgwyn yn ei ddull yn teimlo beth sy'n bod?
Mae'r Llifon fel yn siarad am gariad yn ddiball,
A Dinas Dinlle'n gwrando cri y Garrog gymen gall,
Oherwydd ciliodd ymaith y Cristion didwyll, da,
Fel gwennol hedeg wnaeth i ffwrdd i wlad tragwyddol ha.

Yr oedd yn wir ddiniwaid,—colomen oedd ei fryd,
Ac fel colomen dysgodd ef Gristnogaeth yn y byd.
Pregethai drwy'r holl wythnos, ac nid rhyw rigwm Sul,—
Pregethai ef o dŷ i dŷ, gan wrthladd crefydd gul;
Ei grefydd ef oedd cariad, cariadus oedd ei foes,—
A than ddylanwad cariad pur y treuliodd ef ei oes.

Llandwrog enwog anwyl, dy gofwyl byth a ga
Yn tystio'n wastad godiad pen wrth wneyd yr hyn sy dda;
Wrth rodio llwybrau rhinwedd a dilyn didwyll foes,
Ceir gorffwys eto'n dawel iawn dan gysgod hudd y groes.

Tinc hirllaes cloch yr eglwys! Mae swn Paradwys Duw
Yn araf ddisgyn ar fy nghlust,—"Er marw eto'n fyw,