GWYWO, GWYWO, MAE Y DAIL.
GWYWO, gwywo, mae y dail,
Yna syrthio bob yn ail;
Gwelw-ddelw—dagrau prudd,
Sy'n gorlifo dros fy ngrudd;
O! mae f' einioes fel y coed—
Dail fy mywyd dan fy nhroed.
Gwelw-felyn ydyw'r coed,
Gwelw, gwelw, fel eu hoed;
Ond er cwympo'r dail yn wyw,
Y mae'r brigau eto'n fyw;
Gwelir eto fywyd ail
Yn blaguro yn y dail.
Pan ddaw gwanwyn, gwelir myrdd
Yn prydferthu'r coedydd gwyrdd;
Dail cyffelyb i'r rhai hen,
Dail yn îr a llawn o wên;
Newid, newid, mae ein hoed
Fel y dail sydd ar y coed.
Ond canfyddaf wyrddion ddail,
Fyddant bythol yn ddi-ail;
Byth nid elant hwy yn hen—
Dwyfol fywyd yw eu gwên;
O! mae dail bywydol, per,
Yn y wlad tu draw i'r ser.
O ganol poenau, gofid, ing,
Fy enaid anwyl, cyfod, dring;
Mae lle na wywa'r gwyn na'r gwyrdd,
Ym myd y glân ysbrydion fyrdd
O! f' enaid, cofia eiriau Duw,
Wrth farw byddi'n dechreu byw.
GWRECSAM: ARGRAFFWYD GAN HUGHES A'I FAB, 56, HEOL ESTYN.
