Tudalen:Gwaith Barddonol Glasynys Cyfrol II.djvu/24

Ond rhaid in' esgyn bryniau mud Ardudwy,
A syllu ar y ceinion sy'n weladwy,
O'u pennau miniog. Ha! mae'r cefnfor llydan
Yn tawel huno ar ei wely graian;
A chastell Harlech ar y graig yn gwrando
A glyw ef swn ysprydion yn ymruo.

Mae'r dyffryn teg yn llefnyn hir—fain ffrwythlon,
Ei faesydd ydynt fras, a'i goed yn irion;
Ond pennaf urdd y dyffryn yn gyfannedd,
Nid castell Harlech, na'r holl olion rhyfedd,
Na'r dewder digyffelyb yma welwyd
Yn cael ei fagu'n anwyl ar yr aelwyd.
Na; pan y bydd y pethau hyn yn anghof,
Bydd enw'r hybarch Edmund Prys yn wiwgof;
A thra bo byw syberwyd a doethineb,
Cyfoesa Elis Wyn ag Anfarwoldeb.

III.
Mae gweindir uchel, crinlyd, caled, Meirion,
Y grugog ffriddoedd, a'r gweirgloddiau geirwon,
Yn llwm eu gwedd; ond goreu man am enllyn
Yw o Ardudwy i ben pellaf Penllyn.
Mae rhwng y cerrig glytiau pur felusion,
A blodau'r rhosydd sydd fel hadau blithion;
Oblegid goreu man am ddaoedd duon
Yw bryndir Meirion wyllt, a dolydd irdwf Eifion.

"Ust! gwrando Myrddin, clyw! y llais melusber,
Mae'n lleddf oslefol, ac yn gryf a thyner!
Gwel, edrych acw! Onid yw'r morwynion,
A'u golwg ddiwair serchog, yn gariadlon?

"Pa beth yw gwynder can y lili lanwedd
I wddf y feinir brydferth lawn o rinwedd?
Mae fel y llaeth a yf, a'i gruddiau crynion
Fel blodau'r grug, a'i llygaid mwyar duon.

"O! mae gwyleidd-dra—coron harddaf cariad,
Yn aros dan eu dunos wallt yn wastad;
Tra bydd tynerwch a gwarineb calon,
Fe folir tlysni glân rianod Meirion."

Wi! dacw'r Gader, harddaf gastell anian,
Fel caer gadarngref a'i thal—furiau'n gyfan,