Tudalen:Gwaith Barddonol Glasynys Cyfrol II.djvu/30

Y creigiau celyd,—llifia rych i redeg
Yn nyfnder daear-tylla ar bob adeg
Gyn-seiliau cedyrn,—gwreiddiau cyff y bryniau,
Ac yn eu gwaelod chwyrna mewn rhigolau.
Mae'r trochion crychias yn yr iselderau—
Ym mru'r ddaearen—mewn ymgynghoriadau,
Ac yn awgrymu am ei heon ymgais,—
Mai'r hyn a'i gyr mor ffrom yw nwyd uchelgais,
Sef gwneuthur mwy gwrhydri na'i chwiorydd,
Cyn cyrraedd dinod fedd dan donnau'r Werydd.

Mae boglyn byw, neu berlyn glanbryd croew,
O'r cwrlid glas yn llifo'n afon loew;
O fron y mynydd, di-swn gwyd yn wastad,
Ac araf dreigla heb ystŵr na dwnad;
Ond daw ei hawr. Ymddigia, neidia'n nwydwyllt,
Dyrwyga'r creigiau, a chroch rua'n ffrochwyllt;
Y Gwy yw hon! Dylyma'r dwfn gwympiadau,
Ac ymfawryga yn ei thrystiog gampau;
Ffyrniga wrth y dolydd am ei lluddias,
Ac ymfileinia wrth ymdroi o gwmpas
Y teg fargodion,—dan goedlannau tirfion,
Ac yna dyry gŵyn hiraethus am y wendon.

VI.
Anwastad wyneb—bryn a phant a mynydd,
Ac ambell lannerch fain ar fin afonydd;
Mân nentydd serth, a'u gelltydd oll yn goediog,
A noethlwm rosdir o dan rug a mwsog,
Yw gwedd y wlad a welaf yn ymledu;
Fel pe buasai wedi ei thynghedu
Yn gêl-encilion gwyllon bach ysgafndroed,
Neu gonglog guddfan elfod yn ei mangoed.

Ond Gwenddydd fwyn, pa fan mwy llawn o geinion,
Na'r llecyn bychan acw,—Ciliau Aeron?
Mae'n dlysni byw,—mae'n rhosyn yn yr anial—
Nid oes yn hwn ddim creigiau yn ymgernial;
Ond mwyn dawelwch yn yr irber lwyni,
A phob prydferthion yn addurno'r twyni
A chwardd o'u blaen; mae gwyrdd a gwyn yn britho
Ei wisg urddasol, nes mae yn ymbefrio;
A'r coed blodeuog yn dyhidlo neithdar,
Pan ar eu mân-frig y perora'r adar.